W dniu 21 maja br. po wykładzie 15 słuchaczy UTW UJD w tym 3 panów pisało dyktando pod kierunkiem dr hab. Violety Jaros, prof. UJD (Instytut Językoznawstwa) przewodnicząca rady dyscypliny językoznawstwo Wydział Humanistyczny UJD, którego treść znajduje się poniżej.
Zwyciężcami dyktanda są:
I miejsce - Stolarczyk Lidia
II miejsce - Karlak Krystyna
III miejsce - Puchała Czesław
Gratulujemy koleżankom i koledze.
Częstochowska symfonia dwóch miast.
Historia scalenia Starej i Nowej Częstochowy to proces nieznużonego, wręcz heroicznego dążenia do jedności, który przypomina misternie skomponowaną, wielobarwną mozaikę dziejów. Przez stulecia oba ośrodki egzystowały w swoistej antytezie, balansując między koegzystencją a rywalizacją, Stara Częstochowa, z jej staroświeckim, nieco anachronicznym rynkiem, była niekwestionowanym, choć niekiedy niedocenianym centrum handlowo-rzemieślniczym regionu, podczas gdy Nowa Częstochowa, usytuowana u stóp jasnogórskiego klasztoru, tętniła intensywnym, niemalże nieustającym życiem pątniczym pod czujnym, acz dyskretnym okiem paulinów.
Symbolem zjednoczenia miast stała się Aleja Najświętszej Maryi Panny - monumentalna, trójpasmowa arteria o reprezentacyjnym charakterze. Projekt ten, choć początkowo wydawał się nazbyt śmiały, a nawet utopijny, w ostatecznym rozrachunku okazał się niekwestionowanym arcydziełem dziewiętnastowiecznej planistyki urbanistycznej.
Współczesny Częstochowianin, świadomy swojego dziedzictwa kulturowo-historycznego, z wyraźną estymą odnosi się do wielowiekowej tradycji. Nawet najbardziej wybredny, a czasem wręcz hiperkrytyczny turysta, podziwiając eklektyczne, nierzadko pieczołowicie odrestaurowane kamienice, bez trudu dostrzeże subtelne, choć niezatarte ślady dawnego podziału. Choć północno-wschodnie rubieże miasta rozrosły się niemalże nie do poznania, ulegając dynamicznej urbanizacji i industrializacji, to właśnie osiemnasto- i dziewiętnastowieczne dziedzictwo architektoniczno-kulturowe stanowi o unikalności Częstochowy.
To miasto będące niegdyś swoistym konglomeratem dwóch odrębnych bytów administracyjnych i społecznych, dziś stanowi spójny, harmonijny monolit, w którym tradycja z iście huzarską fantazją splata się z nowoczesnością, tworząc niepowtarzalną, wielowymiarową tożsamość miejską.
